Odnosząc dziewiąte zwycięstwo Audi dogoniło Ferrari na liście najlepszych w rozgrywanym
od 1923 roku klasyku. Tylko Porsche z 16 zwycięstwami ( w 60 startach) odniosło większy sukces. W sumie 24 różne marki znajdują się na liście zwycięzców.

Bilans Audi w 24-godzinnym wyścigu Le Mans robi wrażenie: dziewięć zwycięstw odniesiono
w dwunastu startach (udział procentowy zwycięstw: 75 procent). Dodatkowo Audi zajęło
23 z 36 możliwych miejsc na podium (64,9 procent).

Na 39 startujących od 1999 roku samochodów Audi 31 z nich dotarło do celu (79,5 procent),
z tego dziewięć zwycięstw, pięć drugich miejsc i dziewięć trzecich.

Dla zespołu Reinhold Joest było to jedenaste zwycięstwo w 24-godzinnym wyścigu w Le Mans, siódme z Audi.

We wszystkich dwunastu startach w Le Mans Audi zawsze stawało na podium.

Dla marki z czterema pierścieniami było to czwarte potrójne zwycięstwo po latach 2000, 2002 i 2004. Po raz pierwszy producentowi samochodów udało się uzyskać w Le Mans potrójne zwycięstwo pojazdami z silnikiem wysokoprężnym.

Biorąc pod uwagę sukces Bentleya w roku 2003, w którym wykorzystano opracowany przez Audi Sport silnik TFSI, wysokowydajna technologia Audi odniosła zwycięstwo w dziesięciu
z ostatnich jedenastu wyścigów Le Mans. Za te dziesięć sukcesów odpowiedzialny jest szef Audi-Motorsport dr Wolfgang Ullrich.


Po raz piąty z rzędu zwycięstwo w Le Mans odniósł samochód z silnikiem diesla.
Cztery zwycięstwa diesli idą na konto technologii TDI Audi (2006 do 2008 i 2010).

Po roku 2001 (TFSI) i 2006 (TDI) Audi zwyciężyło po raz trzeci z nową technologią: 2010 po raz pierwszy wykorzystano silnik z turbosprężarką ze zmienną geometrią turbiny VTG.

Ze średnią prędkością 225,228 km/h 78 wyścig był najszybszy w historii. Także pozostałe dwa Audi R15 – 224,659 km/h i 223,524 km/h – przekroczyły rekordową wartość z roku 1971 (222,304 km/h).

Zwycięskie Audi R15 TDI z numerem startowym „9“ przejechało w sumie 397 okrążeń. Pokonując dystans 5 410,713 kilometrów pobiło pochodzący z roku 1971 rekord dr Helmuta Marko i Gijs van Lennepa w Porsche 917 (5 335,313 km). Wówczas jeżdżono jeszcze w Le Mans bez szykan.

Mimo bardzo wysokiej średniej prędkości zwycięski samochód zużył 43,43 litra paliwa na 100 kilometrów – ponad dziesięć procent mniej niż przy pierwszym zwycięstwie Audi w roku 2000, chociaż wówczas średnia prędkość wynosiła 208,660 km/h.

Cały dystans zwycięskie auto pokonało na jedenastu kompletach opon Michelin
(łącznie z dodatkowym kompletem wymienianym tuż przed zakończeniem wyścigu z powodu przebicia). Średnio na jednym komplecie opon przejechało 491,9 km. W 2009 wymiana opon była konieczna co 330 kilometrów – świadczy to o dużej wydajności „R15 plus“.

W sumie R15 TDI, które zajęło pierwsze miejsce, było 33 razy w boksie przez prawie 20 minut. Nieplanowana była tylko wymiana prawego lusterka (około 20 sekund). A przebita opona zmusiła kierowcę do dodatkowej wymiany opon.

Zwycięskie Audi R15 TDI prowadziło w 133 z 397 okrążeń.

Najszybsze okrążenie Audi R15 TDI w wyścigu przejechał Andre Lotterer – 3.21,541 minuty
w 334 rundzie.

Ze średnią wieku 29 lat stworzyli Timo Bernhard (29), Romain Dumas (32) i Mike Rockenfeller (26) najmłodsze trio kierowców, którzy odnieśli zwycięstwo samochodem Audi w Le Mans.

Mając 26 lat Mike Rockenfeller jest najmłodszym kierowcą Audi, który zwyciężył 24 – godzinny wyścig.

Tom Kristensen zdobył startując 14 raz w wyścigu jedenaste miejsce na podium – z tego 8 zwycięstw (rekord) i trzy trzecie miejsca.
W sumie jedenastu kierowców wygrywało Le Mans jadąc Audi: Seiji Ara (1 zwycięstwo w Audi), Timo Bernhard (1), Frank Biela (5), Dino Capello (1), Romain Dumas (1), To Kristensen (6),
JJ Lehto (1), Allan McNish (1), Emanuele Pirro (5), Mike Rockenfeller (1) i Marco Werner (3).

Dopiero po raz trzeci w historii wyścigu zwyciężył samochód z silnikiem V10.

Po raz drugi z rzędu ( w sumie dopiero piąty raz od 1923 roku) w Le mans zwyciężył samochód z numerem startowym „9“.